Agreeable eye.

an eudæmonistarchives

skholê

καὶ μικρὸν μὲν ἀνεκάθισεν, ἀνθρώπων τοσούτων ἐπερχομένων, καὶ διέβλεψεν εἰς τὸν ᾿Αλέξανδρον. ὡς δ’ ἐκεῖνος ἀσπασάμενος καὶ προσειπὼν αὐτὸν ἠρώτησεν, εἴ τινος τυγχάνει δεόμενος, ‘μικρὸν’ εἶπεν· ‘ἀπὸ τοῦ ἡλίου μετάστηθι’.

– Plutarch
Alexander
14.41

τὸ μὲν γὰρ ἀνθρώπους ὄντας παραλόγως περιπεσεῖν τινι τῶν δεινῶν οὐ τῶν παθόντων, τῆς τύχης δὲ καὶ τῶν πραξάντων ἐστὶν ἔγκλημα, τὸ δ’ ἀκρίτως καὶ προφανῶς περιβαλεῖν αὑτοὺς ταῖς μεγίσταις συμφοραῖς ὁμολογούμενόν ἐστι τῶν πασχόντων ἁμάρτημα. διὸ καὶ τοῖς μὲν ἐκ τύχης πταίουσιν ἔλεος ἕπεται μετὰ συγγνώμης καὶ ἐπικουρία, τοῖς δὲ διὰ τὴν αὑτῶν ἀβουλίαν ὄνειδος καὶ ἐπιτίμησις συνεξακολουθεῖ παρὰ τοῖς εὖ φρονοῦσιν.

– Polybius 2.7.1–3

  1. Yes, yes, it’s a famous passage – I’ve not wit enough at present to be obscure. Note to self: do not forget Cicero’s haircut & Clodius’ hubristas (Cicero, 30.6–7); also the macrons & Diogenes’ ‘littleness’. []

::

ego hoc feci mm–MMXIX · cc 2000–2019 M.F.C.